Δίχως λόγια...


Αδυνατούσα να το πιστέψω με αυτό που διάβασα...Στην αμέσως προηγούμενη ανάρτηση είχα δηλώσει πως πρόκειται να δημοσιεύσω μία ακόμη τελευταία για το τρέχον έτος.Όμως δε μπορώ να μην αναδημοσιεύσω την είδηση που μόλις δύο λεπτά πριν είδα από το συγκεκριμένο ιστολόγιο:





Το blog "καί Νουδου και Light"δημοσίευσε πριν μερικές μέρες μία όντως ψαρωτική φωτοσοπία(σ.σ. από το πρόγραμμα επεξεργασίας εικόνων Photoshop)- μαύρη φάρσα με σάιτ στοιχημάτων, για το αν θα ξανακαεί το δέντρο των Χριστουγέννων στο Σύνταγμα!!!Οι δημοσιογράφοι των τηλεοπτικών σταθμών ΑΝΤ1 και ΣΚΑΙ (που οφείλουμε να τους δώσουμε Πούλιτζερ μετά από αυτό) χωρίς να διασταυρώσουν και πολλά πολλά μετέδωσαν την φωτοσοπία σαν ένα τεκμηριωμένο γεγονός!


Πατήστε στον τίτλο της ανάρτησης για να μεταβείτε στο ημερολόγιο από όπου αγκίστρωσα την είδηση,προκειμένου να παρακολουθήσετε και το σχετικό στιγμιότυπο...Comedy for free θα έλεγα..Κι για να γράψω και εγώ κάτι-ε,δε μπορώ..θα το πω-στο συγκεκριμένο βίντεο στο 2.50 λεπτό ο δημοσιογράφος δηλώνει πως “δε ξέρουμε αν πρόκειται για μία ιστορία για γέλιο ή για κλάματα”...Βλέπετε μερικές φορές πώς η γνωστή φράση έχει εφαρμογή...“Καλύτερα να μασάς,παρά να μιλάς,κύριε Κοτταρίδη”!



Λίγα και καλά...


Πρέπει να το παραδεχτώ πως έχω παραμελήσει κατά τρόπο ανάρμοστο το ιστολόγιο...Είναι όμως η φοιτητική ζωή που με έχει δυστυχώς απομακρύνει από τις δημοσιεύσεις.Θέλει καιρό για να συνειδητοποιήσει κανείς πως βρίσκεται πλέον αντιμέτωπος με όλες τις δυσκολίες και χαρές,όπως τουλάχιστον ο καθένας μας τις αντιλαμβάνεται...Περιηγούμαι ωστόσο σε διαφορετικά ιστολόγια,προκειμένου να παρακολουθώ την τρέχουσα θεματολογία τους και φυσικά να αφήσω το προσωπικό μου στίγμα, να ανταπαντήσω δηλαδή κάι έτσι να ανοίξει ένας κύκλος όμορφων συζητήσεων.Για αυτό άλλωστε μου αρέσει ιδιαίτερα το blogging και κάνω προσπάθειες δυνατές για να το προωθήσω.Το υγιές όμως και ανιδιοτελές blogging,που έχει κάτι-έστω και στο ελάχιστο-να προσφέρει σε τούτο τον ταλαιπωρημένο τόπο.


Πολλά τα γεγονότα που τρέχουν σε ολόκληρη την υδρόγειο...Και δύσκολο να τα σχολιάσω στο σύνολό τους.Τα κρατώ για κάποια επόμενη εξόρμηση κι πρόκειται να εστιάσω στα λίγα και τα σπουδαία,να διαχωρήσω δηλαδή τη φλούδα,την οποία πλασσάρουν τα μέσα, από τον κορμό.Θα ασχοληθώ όμως στην παρούσα ανάρτηση με ένα αρκετά φιλοσοφημένο ζήτημα...Την ελεημοσύνη!!Θα επικολλήσω ένα σχόλιο που είχα αφήσει σε ένα αγαπημένο μου ιστολόγιο...

Ίσως να φανώ κυνικός...Δε μπόρεσα μέσα στις μέρες να δημοσιεύσω μία ανάρτηση σχετικά με τη βοήθεια που...“πρέπει“ να παρέχουμε σε εκείνους που την έχουν ανάγκη.Ήδη άρχισα να διαφωνώ με όσα έχω γράψει...Θα σταματήσω σε ορισμένα σημεία.Στο πρώτο, που είμαι ολοκληρωτικά αντίθετος,δεν είναι άλλο παρά από την ιδεολογία της ηθικής δέσμευσης που χρησιμοποιείται ιδιαίτερα αυτές τις μέρες(από πολλούς οργανισμούς),το οποίο έχει ως αποτέλεσμα ,όχι μόνο την ενοχοποίηση του ατόμου(που είναι και το ελάχιστο,μιας και φαινομενική),αλλά πρωτίστως την απομάκρυνσή του από τις πραγματικές ευθύνες...Τί αισθήματα ευθύνης παράγονται αυτές τις μέρες?Μας σχηματίζεται η πλαστή και σε επόμενο στάδιο βολική θα τολμούσα να δηλώσω εντύπωση(μάλλον ασυνείδειτα) πως δίδοντας κάποιο ποσό-μικρό ή μεγάλο-έχουμε ευαισθητοποιηθεί στο πρόβλημα...Αυτή δηλαδή είναι η “ευθύνη“??Να δώσουμε κάτι για να φύγει ένα βάρος και να κοιμόμαστε,αφού έχουμε ξοδέψει σε κάποιο ξενυχτάδικο,το βράδυ ήσυχοι?Η πραγματική μας ευθύνη είναι η πολιτική.Δε μπορούμε να προφασιζόμαστε πως φταίει το κράτος...Έχουμε αναρωτηθεί πως εμείς οι ίδιοι είμαστε θεμελιώδες τμήμα του??Το έχω ξαναπεί σε πολλές αναρτήσεις ,κι το συμπυκνώνω σε τούτη τη φράση:Yπάρχει αδικία,γιατί ακριβώς είμαστε άδικοι...Ας μη προχωρήσω βαθύτερα. Το δεύτερο σημείο είναι η ψυχολογία.Η ελεημοσύνη είναι η απόδειξη της βλακείας του ανθρώπου να αρνείται με πείσμα να πιστέψει πως οι τριγυρινοί του δεν έχουν ανάγκη τα περιφρονητικά βλέμματά του.Τάσσομαι ανοιχτά κατά των πράξεων ελεημοσύνης σε επίπεδο τουλάχιστον ατομικό.Θα δεχτώ κάτω από καλά ορισμένες συνθήκες τη συλλογική βοήθεια.Είτε ως πολιτεία(που δεν έπρεπε καν να φθάσουμε να μιλάμε σε τέτοιο στάδιο)είτε ως μικρότερα τμήματα αυτής..Όταν όμως βλέπω στο δρόμο κάποιους να αφήνουν χρήματα σε πλανώδιους ή επαίτες(δε με αρέσουν καθόλου αυτοί οι χαρακτηρισμοί,γιατί a priori εκχωρούμε ιδιότητες σε ανθρώπους,αλλά αδυνατώ να τους ονομάσω διαφορετικά..βλέπετε η γ...η η εκπαίδευση τί μου έκανε...)νευριάζω όσο δε μπορείτε να φανταστείτε.Και με αυτόν που περιμένει τα χρήματα,γιατί δέχεται με εξευτελιστικό τρόπο να ταπεινωθεί,και φυσικά με το δεύτερο που,αφήνοντας τα χρήματα,επαληθεύει τις διακρίσεις και ενισχύει τον εγωισμό του.Και για να μην προκληθούν παρερμηνείες δεν τάσσομαι σε καμιά περίπτωση ενάντια στο συγγραφέα της ανάρτησης που σχολιάζω...

Θα ακολουθήσει και μία εορταστική ανάρτηση,που ίσως και να περιέχει και μία σχηματική ανασκόπηση όσων διαδραματίστηκαν τον τελευταίο έτος,και θα αποτελεί φυσικά την τελευταία για το 2008 μ.Χ.

Μικροί μαθητευόμενοι...


Καλό είναι νομίζω στο εξής να παρουσιάζουμε τα νέα της φοιτητικής μας πόλης...Μία ενδιαφέρουσα και «must» ιστοσελίδα παρουσιάζεται εδώ...Να λοιπόν τι διάβασα προχτές:

«Γιορτή των Αγγέλων» στην πλατεία Αριστοτέλους

Την Δευτέρα 1 Δεκεμβρίου, στις 19:00, στην πλατεία Αριστοτέλους θα πραγματοποιηθεί η «Γιορτή των Αγγέλων», όπου ο Δήμαρχος Θεσσαλονίκης Βασίλης Παπαγεωργόπουλος θα φωταγωγήσει το ύψους 22 μέτρων Χριστουγεννιάτικο δένδρο. Όπως ανέφερε ο αντιδήμαρχος Πολιτισμού Β. Γάκης θα φωτιστούν τα 80.000 λαμπιόνια στο Χριστουγεννιάτικο δένδρο της πλ. Αριστοτέλους, θα φωταγωγηθεί το παραδοσιακό καράβι, ενώ σταδιακά θα στολιστούν όλοι οι κεντρικοί δρόμοι και οι πλατείες με φωτεινό χριστουγεννιάτικο διάκοσμo.Σε συνέντευξη Τύπου ο κ. Παπαγεωργόπουλος ανέφερε ότι η «Γιορτή των Αγγέλων» θα κορυφωθεί με την εμφάνιση στην κεντρική εξέδρα του Λαυρέντη Μαχαιρίτσα, του Κώστα Μακεδόνα, του Δημήτρη Σταρόβα, του Αλκιβιάδη Κωνσταντόπουλου και των Ζίνα Αρβανιτίδη και Σαββέρια Μαργιολά. Η τεράστια σκηνή θα φωτιστεί ειδικά για την ξεχωριστή αυτή βραδιά ενώ πυροτεχνήματα θα φωτίζουν τον ουρανό της πόλης, με ένα πρόγραμμα ειδικά σχεδιασμένο για τη Γιορτή των Αγγέλων. Ξεχωριστή ψηφίδα στο μωσαϊκό του εορταστικού διακόσμου θα αποτελέσει και φέτος η φάτνη της πλ. Αριστοτέλους.Η «Γιορτή των Αγγέλων» θα ξεκινήσει με τη χορωδία του Ι. Ν. Αγίων Κυρίλλου και Μεθοδίου και θα μεταδοθεί ζωντανά από τη Δημοτική Τηλεόραση TV 100.

Θα μου πεις τώρα σιγά το πράγμα...Αλλά για το τζέρτζελο καλό είναι!!Κι μη μου πει κανείς πως οι πόροι που θα δαπανηθούν θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν διαφορετικά...Εμείς ψηφίζουμε κι πάνω απ'όλα αποφασίζουμε...Μην επιρρίπτουμε τις ευθύνες αλλού.

Το μήνυμα της μέρας


Καιρό είχα να γράψω...Κι θυμήθηκα ένα σχόλιο που είχα αφήσει πριν από λίγο καιρό σε ένα άρθρο που είχε δημοσιευτεί στα Νέα...

Ρε παιδιά σε ποιόν κόσμο ζείτε? Όταν αναφερόμαστε σε Πολιτεία,στην οργανωμένη δηλαδή κοινωνία, δεν εννοούμε τους κυβερνητικούς εκπροσώπους αποκλειστικά...Είμαστε και εμείς τμήμα,κι μάλιστα θεμελιώδες,της διακυβέρνησης και γενικότερα της πολιτικής διαδικασίας.Και να δεχτώ πως φθαίνε αυτοί που κάθονται στα έδρανα..Με ποιές αρχές και κανόνες μεγάλωσαν?Ποιά πρότυπα έχουν?Σε ποιά κοινωνία ζούνε?Ένα παράδειγμα:είναι δόλιοι γιατί είμαστε κι εμείς λωποδύτες...Αν η πολιτεία κινδυνεύει να καταποντιστεί είναι ακριβώς διότι δεν αισθανόμαστε συνυπεύθυνοι.Μαζί στην ακμή και την άνθιση,κι χώρια στις κακουχίες και τις πανουργίες??Δε γίνεται να βγάζουμε την ουρά μας απ'έξω...Είναι ώρα να κατανοήσουμε πως δεν υπάρχουν πολιτικοί ταγοί και πως δεν υπάρχουν πολίτες και πολιτικοί,παρά πολίτες-πολιτικοί και κυβερνώντες.


Το θέμα βέβαια το έχω ξαναπιάσει,αλλά είναι τόσο σημαντικό, που μία πρόσθετη αναφορά είναι απαραίτητη.Κι κάτι τελευταίο...Δεν είμαστε μόνο ευθυνόφοβοι,αλλά και τρέμουμε να αποδώσουμε τις ευθύνες,εκεί και όταν πρέπει να αποδωθούν...Αυτό που θέλω να πω είναι πως δε πρέπει να βγάζουμε τον κώλο μας απ'έξω,όσο κι αν μας στοιχίσει...

Γράφω κοιμώμενος...



Η πρώτη μου ανάρτηση μετά από καιρό...Δε το ήξερα, αλλά σήμερα τελικά έμαθα!Έχω πρόσβαση στο διαδίκτυο από το χώρο του Πανεπιστημίου-ελεύθερα φυσικά- κι μάλιστα στην αίθουσα της βιβλιοθήκης,που βρίσκεται σε απόσταση αναπνοής από τις αίθουσες διδασκαλίας...Πολύ μου άρεσε,καθώς δεν είμαι κάτοχος σύνδεσης-μέχρι τη στιγμή που σας...γράφω(μη πάει αλλού ο νου σας)!Είχα σκοπό να πάω σπίτι μου να ρίξω κάνα γεμάτο τετράωρο ύπνο,αλλά μόλις έμαθα για τους υπολογιστές χίμαξα κατά πάνω τους...Έχω και το απόγευμα μάθημα,μόνο που-συγγνώμη κιόλας-χέστηκα...Πόσο μου έλειψε η περιπλάνηση στα ιστολόγια και η δημοσίευση αναρτήσεων!!Νοιώθω πραγματικά λειψός άνθρωπος,όταν βρίσκομαι μακριά από το γράψιμο.Το λέω για να μη χάνετε το χρόνο σας κι σας παιδεύω:η τρέχουσα ανάρτηση δεν έχει κάποιο κύριο θέμα...Γράφω απλώς για να ταξιδέψω,να ονειρευτώ,να ξεχάσω,να ερωτευτώ,να θέσω,που τόσο πολύ έχω ανάγκη, στόχους,να μιλήσω,γιατί στο διάλογο είμαι μόνος...Όχι τον προφορικό,παρά στον άλλο,το γραπτό,που δε μπορώ να απιστήσω απέναντί του...Το ξέρω πως το ύφος μου είναι απλό και απαίδευτο τέτοια πρωινή ώρα,αλλά δε με νοιάζει τούτη τη στιγμή!Ίσως δεν έμαθα να ελέγχω τον ενθουσιασμό μου...Αυτά για την ώρα...Πρόκειται να αφήσω κάποια σχόλια στα αγαπημένα μου blogspot κι έπειτα να αποσυρθώ στη κουβέρτα μου..Καλό το γράψιμο,δε λέω,αλλά και η απαλότητα του κρεβατιού βάζει κι αυτή σημαντική υποψηφιότητα!
Και κάτι άσχετο κλείνοντας..Πάνο είσαι τσογλάνι ρε ...Δε θα κατέβω Λάρισα κωλόπαιδο?Τη πιο θερμή μου καλημέρα...

Φεύγω και αφήνω πίσω μου...συντρίμια?


Αποφάσισα και εγώ να εγκαταστηθώ(επιτέλους!!) στη Θεσσαλονίκη,μιας και πληροφορήθηκα πως αύριο αρχίζουν αισίως τα μαθήματα του Πανεπιστημίου-έτσι λένε τουλάχιστον...Θα εγκαταλείψω όμως για κάμποσο καιρό τον κόσμο του διαδικτύου,λόγω έλλειψης σύνδεσης ευρυζωνικής.Υπάρχει ωστόσο το χρηματοδοτούμενο από το κράτος πρόγραμμα ‹Δίοδος:Φθηνό ίντερνετ για φοιτητές›...Μόνο που οι εταιρίες πάροχοι δεν έχουν ανανεώσει τις περυσινές προσφορές τους και αναμένουμε έτσι με ιδιαίτερη ανυπομονησία τις κινήσεις τους!Άσε που άκουσα πως η επιδότηση για φορητό υπολογιστή θα δωθεί φέτος σε όλους τους φοιτητές-αν και αμφιβάλλω δεδομένης της οικονομικής κατάστασης...Θα περάσουμε καλά,όπως φαίνεται!!Πώς δε θα μπορούσε άλλωστε,μιας που είμαστε πλέον και με τη βούλα-όχι της γειτονιάς...- του κράτους ακαδημαικοί πολίτες(ε, καλά τί να πώ...φοιτητές?).Φεύγω λοιπόν και ελπίζω να μην αφήνω συντρίμια,ή αν αφήνω μόλις να γυρίσω να τα βρω στην εντέλεια...Καλά θα ήταν!Θυμήθηκα τώρα και τη σκηνή από το ‹Prison Break› με τον καραφλό αστυνόμο-δε θυμάμαι το όνομά του,αλλά αναφέρομαι σε αυτόν που βρέθηκε τελικά σε χαντάκι ταβλιασμέμος!-και το γιο του Λίνκολν..Οι τρελοί θα κατάλαβαν σε ποιά στιγμή εστιάζω και σταματώ στη φράση του πρώτου ‹Ωραία θα ήταν στη ζωή να γίνεται ακριβώς όπως στα ξενοδοχεία˙να καθαρίζει άλλος για τις δικές σου ατασθαλίες›...Πάλι ξεφύγαμε ,αλλά είπαμε...Δε μπορώ να μην ακολουθήσω τις παρακάμψεις!!Αυτά-και αρκετά ήτανε εδώ που τα λέμε..Εγώ δηλαδή τα λέω-και εγώ τα ακούω...-και εσείς τα βλέπετε!Καλή αρχή σε όλους τους φοιτητές,πρωτοετείς και μη...Καλή μας αρχή!!  

Μας άφησε καιρούς....


O Paul Leonard Newman ( 26 Ιανουαρίου 1925 -26 Σεπτεμβρίου 2008) ήταν αμερικανικός ηθοποιός, σκηνοθέτης, επιχειρηματίας, ανθρωπιστικός και  ενθουσιώδης οπαδός της αυτοκίνησης. Κέρδισε πολυάριθμα βραβεία, συμπεριλαμβανομένου ενός βραβείο 'Οσκαρ, δύο χρυσά βραβεία σφαιρών, ένα βραβείο του Screen Actors Guild, ένα βραβείο φεστιβάλ ταινιών των Καννών, ένα βραβείο Emmy, και πολλά τιμητικά βραβεία. Κέρδισε επίσης διάφορα εθνικά πρωταθλήματα ως οδηγός στη λέσχη αθλητικών αυτοκινήτων στην Αμερική  και οι αγωνιστικές του ομάδες κέρδισαν διάφορα πρωταθλήματα στον ανοικτό αγώνα IndyCar Racing.O Newman ήταν ομο-ιδρυτής  της εταιρίας Newman' s Οwn, μια επιχείρηση τροφίμων από την οποία o Newman έδωσε όλα τα κέρδη και τα δικαιώματα στη φιλανθρωπία. Mέχρι το  Μάιο του  2007, αυτές οι δωρεές είχαν υπερβεί τα 220$ εκατομμύρια Αμερικανικά δολλάρια. Στις 26 Σεπτεμβρίου 2008, ο Newman πέθανε στο  σπίτι του στο Westport, του Κοννέκτικατ, εξ'αιτίας  περιπλοκών που προκύπτουν από τον καρκίνο. 

Περισσότερες πληροφορίες για τη ζωή του εκπληκτικά αυτού ηθοποιού και πρωτίστως ανθρώπου μπορείτε να βρείτε στον παρακάτω σύνδεσμο της Wikipedia(στην αγγλική γλώσσα).

Μία δυνατή προσπάθεια χαρτογράφησης...


Η τρέχουσα ανάρτηση,όπως και μία σειρά που θα ακολουθήσουν,αποτελούν μία πρωτοβουλία και σύγκλιση των ιστολογίων «Δίχως Όνομα» και «MarioSaldinger.gr»  πάνω σε θέματα εισαγωγικά πληροφορικής και ηλεκτρονικών υπολογιστών,απαραίτητα για τους μικρότερους ηλικιακά χρήστες των εφαρμογών.Ευελπιστούμε πως η προσπάθειά μας θα είναι ιδιαίτερα περιγραφική και κατατοπιστική,κι με τη δική σας συμμετοχή πως θα μπορέσουμε να συνθέσουμε ένα αναλυτικό εγχειρίδιο ασφαλούς και ορθής χρήσης...Καλή μας αρχή!!

Έχουμε ήδη αναφερθεί στα λειτουργικά συστήματα,στη κομβική δηλαδή εφαρμογή ενός υπολογιστή,και στη συγκριτική τους ανάλυση σε διάφορα επίπεδα,όπως για παράδειγμα τιμών και λειτουργικής απόδοσης.Η αγορά τώρα ενός ηλεκτρονικού υπολογιστή δεν είναι πλεόν εύκολη υπόθεση,καθώς ο ανταγωνισμός μεταξύ των κατασκευάστριων εταιριών έχει αυξηθεί κατακόρυφα...Χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή,διότι παρατηρούνται και αποκλίσεις στη τιμή και ποιότητα ενός προϊόντος σε διαφορετικά σημεία πώλησης.Με λίγα λόγια μη βαριέστε να ψάχνετε!!!Αφότου, λοιπόν, πατήσετε το κουμπί ενεργοποίησης,ένας εκπληκτικός κόσμος σας περιμένει...Είναι ο κόσμος της πληροφορικής, ο οποίος ωστόσο προϋποθέτει τη δική μας κρίση και φυσικά εγρήγορση.Και το δηλώνουμε από την αρχή:Οι υπολογιστές δεν είναι αποκλειστικά τα παιχνίδια!!Όπως είπε και ο Μάριο σε κάποια ανάρτησή του τα ίντερνετ καφέ μάλλον έχουν χάσει το νόημά τους...Γιατί δε τα ονομάζουν gaming stations να  τελείωνουμε;;Να μη κοροϊδευόμαστε κιόλας...Ας επανέλθουμε στο θέμα μας όμως...

Ποιά είναι τα προγράμματα που ένας χρήστης θα πρέπει να έχει στη κατοχή του-είπαμε πως η επιλογή του λειτουργικού συτήματος είναι προσωπική,αλλά εδώ πού τα λέμε ποιός δε δουλεύει με Windows; Πρόκειται να διαμελίσουμε-μη φοβάστε!!- το κύριο σώμα του οδηγού σε επιμέρους κατηγορίες και τομείς.Επιλέξαμε να εκκινήσουμε από τις εφαρμογές πλοήγησης και γενικότερα να ασχοληθούμε σε κάποιο πρώτο στάδιο με το χώρο του διαδικτύου.   

Κρίμα που πέρασαν τα χρόνια...


Άνοιξαν λοιπόν και φέτος τα σχολεία-πως δε θα μπορούσαν άλλωστε-και μετά από αρκετά χρόνια δεν είχα άγχος αν χάσω την πρώτη μου ώρα...Μία μέρα της τρέχουσας βδομάδας ο αδερφός μου(ας σημειωθεί πως έχει να φάει ψωμί ακόμα) έφερε μαζί του ένα θέμα έκθεσης για προετοιμασία ενός διαγωνισμού,σε πανελλαδικό επίπεδο,που απευθυνόταν στους μαθητές της τρίτης τάξης του Γυμνασίου.Και μου θύμησε κάτι από τα παλιά,τους σχολικούς διαγωνισμούς...Έτρεξα κατευθείαν να συντάξω ένα κείμενο δοκιμιακού πάντα-αδυνατώ να εκφραστώ διαφορετικά- χαρακτήρα,ως απόφοιτος λυκείου πλέον...Σας παρουσιάζω αρχικά το θέμα-δε πρόκειται να το σχολιάσω,αλλά αφήνω σε εσάς τη κριτική:«Ως εκπρόσωπος της μαθητικής κοινότητας του σχολείου σου να συντάξεις μία επιστολή που να απευθύνεται στον Πρόεδρο του ελληνικού Κοινοβουλίου, στην οποία να αναφέρεσαι στα προβλήματα που απασχολούν τις σύγχρονες κοινωνίες και να προτείνεις λύσεις στο πλαίσιο των αρχών και διαδικασιών της Δημοκρατίας».Να τί θα έγραφα..

Κύριε Πρόεδρε,
Δεν έχει περάσει και αρκετός καιρός από τη θέσπιση των συλλογικών οργάνων για τη παγκόσμια Ημέρα της Δημοκρατίας…Κι όμως, παρά την αγαθή προσπάθεια των φορέων για την κατάκτηση θεμελιωδών ελευθεριών ανά τον κόσμο, η κατάσταση σε ένα σημαντικό μέρος του πλανήτη μας έχει ελάχιστα μεταβληθεί ˙ κρίση των θεσμών της δημοκρατίας, ραγδαία αύξηση των δεικτών της ανεργίας και της ανέχειας, στις παρυφές των οποίων κινούνται άλλωστε οι κοινωνικές και φυλετικές διακρίσεις, συνεχή και καλλιεργούμενη από τα διάφορα οικονομικά και πολιτικά κέντρα ροπή προς τον πόλεμο και τη σύρραξη γενικά, αδυναμία αποστολής άμεσης βοήθειας στους οικονομικά εξαθλιωμένους, φαινόμενο που δε περιορίζεται στις υπανάπτυκτες, αλλά δικτυώνεται πλέον και στις βιομηχανικά προηγμένες χώρες της υφηλίου… Μία γενικευμένη επομένως κρίση που δεν έχει χρώμα εθνικό, δε γνωρίζει εθνικά σύνορα και πρωτίστως μας αφορά όλους.

Ο Αριστοτέλης είχε επισημάνει σε ένα από τα έργα του:«Εκλογή αντιδημοκρατικόν, κλήρωση δε δημοκρατικόν».Φθάσαμε ωστόσο σε μία εποχή, που να δηλώνουμε πως κάθε τι νόμιμο είναι και ηθικό! Από τη ρίζα της η δημοκρατία(δήμος=λαός + κράτος=εξουσία) σημαίνει την υπερίσχυση της βούλησης των πολλών. Ποιός ωστόσο εξασφαλίζει ότι η γνώμη των πολλών είναι η σωστή(και για να μην παρεξηγηθώ με τη σημασία του ονόματος «σωστός»),αυτή δηλαδή που θα βγάλει την πολιτεία από το τέλμα και θα την οδηγήσει στην ακμή και την άνθιση; Αυτό βέβαια δε σημαίνει ότι το πολίτευμα της δημοκρατίας είναι λαθεμένο και πως πρέπει άμεσα να καταργηθεί. Χρειάστηκε πολύ αίμα και μια σειρά από αγώνες για την κατάκτηση των δικαιωμάτων της ελευθεροτυπίας και της ισονομίας. Το πόσο εφαρμόζονται στην πράξη οι κατακτημένες αυτές στις διακηρύξεις ελευθερίες και αν πραγματικά ισχύουν για όλους τους ανθρώπους αδιακρίτως και ανεξαιρέτως κοινωνικής, οικονομικής, εκπαιδευτικής ή άλλης κατάστασης δεν αποτελεί μέριμνα της δημοκρατίας, αλλά φροντίδα των πολιτών που την ασκούν. Η αδυναμία όμως του εξαιρετικού αυτού πολιτεύματος είναι η αρχή της πλειοψηφίας, με αποτέλεσμα η μεν κρατούσα τάξη να διατηρεί επ'αόριστον, μέχρι τουλάχιστον η πολιτεία να καταποντισθεί, τα πολιτικά της προνόμια,οι δε μειονότητες να παραμένουν στο περιθώριο των πραγμάτων και βραδέως, αλλά σταθερά να απορροφώνται από τους πρώτους. Το πλήγμα συνεπώς από την προσπάθεια των κομμάτων-που αποτελούν τη βάση επικοινωνίας ανάμεσα στο δημόσιο και ιδιωτικό βίο- για αποφυγή του πολιτικού κόστους-του κομματικού κόστους θα τολμήσω να ονομάσω, γιατί δεν ασχολούμαστε με την πολιτική, αλλά με την..κομματική-είναι διττό: πολιτική διαφθορά και έκλυση των πολιτικών θεσμών από τη μία πλευρά, και αδυναμία αντιμετώπισης των σημαινόντων οικονομικών προβλημάτων που ταλανίζουν την κοινωνία από τη άλλη. Αν θέλουμε να αποφύγουμε μία επάνοδο σε αυταρχικό καθεστώς είναι επιταγή να κατανοήσουμε πως δεν υπάρχουν πολίτες και πολιτικοί, παρά πολίτες-πολιτικοί και κυβερνώντες. Αυτό που πρωτεύει λοιπόν δεν είναι να κατηγορούμε την ίδια τη δημοκρατία, που ως ανθρώπινο δημιούργημα φέρει και τις αρετές και τις κακίες της. Απαιτεί σωστά ενημερωμένους πολίτες που να συνεργάζονται στη βάση της πολυφωνίας και των κοινοβουλευτικών συστημάτων, σύμφωνα με τα οποία οι αποφάσεις είναι αποτέλεσμα διαδικασιών διαπραγματεύσεων και συναίνεσης. Η σημερινή κρίση των πολιτικών θεσμών ανακλά έναν ατομικό εσωτερικό κλονισμό˙ κρίση στην πίστη των δυνάμεων και της ψυχής του ανθρώπου, όπως έγραψε και ο Σεφέρης.

«Οι πλούσιοι πλουσιότεροι,και οι φτωχοί φτωχότεροι» είναι η καταστατική αρχή που χαρακτηρίζει τον…πολιτισμένο κόσμο! Στις σύγχρονες πολιτισμικά πολυμερείς κοινωνίες παρατηρείται ένα παράδοξο: το «εμείς» είναι ένα σύνολο από κατακερματισμένα «εγώ».Και το τελευταίο χαρακτηρίζει τις σύγχρονες σχέσεις, πράγμα που ήδη από προηγούμενους αιώνες είχε αρχίσει να διαφαίνεται. Καθώς λέγει και ο Ντοστογέφσκυ «έφτασε τελικά ο άνθρωπος να αποτραβιέται, να αποκόβεται από τον άλλο και το όλο μέσα στο οποίο ζει αυτός και το κάθε άλλο».Υπάρχει δηλαδή ένα παραποιημένο «εμείς»,το οποίο αδυνατεί να ενεργεί συλλογικά και να επιτύχει στόχους που σα μονάδες είναι εξαιρετικά δύσκολο να εκπληρώσουμε. Γι’αυτό είμαστε αντιμέτωποι σήμερα με υψηλές τιμές στην παροχή προϊόντων και υπηρεσιών. Η αδυναμία συλλογικής δράσης κάνει ορισμένους να πλουτίζουν μεμονωμένα, πράγμα που οδηγεί στη συσσώρευση των πλουτοπαραγωγικών πηγών και την εκμετάλλευσής τους από άτομα με οικονομική ισχύ. Και αυτοί οι τελευταίοι είναι που επηρεάζουν παρασκηνιακά τα πολιτικά δρώμενα και θέτουν τους κοινοβουλευτικούς εκπροσώπους στην υπηρεσία του κέρδους. Η μαζική κατανάλωση και ο σύγχρονος τρόπος ζωής έχει λοιπόν παρενέργειες όχι μόνο στην οικονομική, αλλά κοινωνική και πρωτίστως πολιτική ζωή. Και να επιλέξω ένα παράδειγμα λόγω της επικαιρότητας και εγγύτητάς του. Όταν το ελληνικό δημόσιο προμηθεύεται αποκλειστικά από περιορισμένο αριθμό επιχειρήσεων, επειδή εξυπηρετούνται τα συμφέροντα ορισμένων κύκλων για τη διατήρηση τη εξουσίας τους, πώς μπορούμε και ομιλούμε για δημοκρατία, διακονία δηλαδή των συμφερόντων των πολιτών, κι όχι για παρατεταμένη παρουσία στην πολιτική σκηνή της ολιγαρχίας; Όταν ακυρώνεται η δυνατότητα προκήρυξης διαγωνισμών προκειμένου να συγκρίνουμε το συνδυασμό ποιότητας και τιμής ,η αγορά αδυνατεί να λειτουργήσει με τους νόμους της ελεύθερης οικονομίας, η οποία επιτάσσει ανταγωνιστικότητα και υψηλούς δείκτες παραγωγικότητας για την επίλυση των οικονομικών προβλημάτων που ανακύπτουν. Δύσκολες μέρες έρχονται, και το μόνο που μας μένει να κάνουμε είναι ν'αγωνιστούμε...

Στη διάρκεια του δέκατου έκτου αιώνα ο Francis Bacon διακήρυττε σχετικά με το novum organum της λογικής και της μεθοδολογίας των επιστημών: «η γνώση είναι δύναμη».Στη σύγχρονη εποχή λοιπόν τα κράτη αντλούν τη δύναμή τους ακριβώς από τη γνώση που τους παρέχει η επιστήμη. Θα πρέπει επομένως να κατηγορούμε την τελευταία για την τροφοδότηση της απληστίας των ισχυρών χωρών; Ευθύνη έχουν, δε μπορεί παρά να έχουν τα πρόσωπα που κάνουν επιστήμη του νέου τύπου, εκείνου δηλαδή με γεννήτορά του τον Νεύτωνα,η οποία μορφή επιστήμης επιτάσσει ισχύ και δύναμη πάνω στο φυσικό, αλλά και τον ιστορικό κόσμο, δηλαδή την κοινωνία. Η ίδια επιστήμη, ως ενέργεια, διάθεση και σκοπός ούτε έχει ούτε δεν έχει ευθύνη, διότι είναι ηθικά ουδέτερη. Επιστήμη και ηθική δεν έχουν κανένα απολύτως πρόβλημα συγκατοίκησης. Αν σήμερα αναγκαζόμαστε να θέσουμε το ερώτημα για την ουδετερότητα της ,κινδυνεύοντας η ίδια να παραστρατήσει στο δρόμο για την αναζήτηση του αληθινού, του ωραίου, του αγαθού, είναι γιατί το σύμπλεγμα της πρωτογενούς ή ψευδούς πληροφόρησης των μέσων ενημέρωσης, των συμφερόντων των εθνικών κρατών και της βιομηχανικής ανάπτυξης δεν έχει υπαχθεί σε καμία ηθική αξία. Για το λόγο αυτό η ανθρώπινη κοινότητα πρέπει να τοποθετήσει αφενός ασφαλιστικές δικλείδες ανάμεσα στην καθαρή επιστήμη από τη μία πλευρά και στη γεωπολιτική, την κοινή γνώμη και την εφαρμοσμένη επιστήμη από την άλλη, αφετέρου φωτεινούς σηματοδότες που να δίνουν κόκκινο ή πράσινο φως κατά περίπτωση: να προωθήσει την εκπαίδευση κι όχι μόνο τη μόρφωση, να δώσει μεγάλη προσοχή στην ευρύτητα της σκέψης και την πολυμέρεια του πνεύματος, να ενισχύσει την πίστη στην ηθική δεοντολογία, να εξασφαλίσει την προσέγγιση των κατηγοριών του πλαισίου, του σφαιρικού, του πολυδιάστατου. Με λίγα λόγια οφείλουμε με γόμωση την παιδεία να διδάξουμε τον επιστήμονα πως δεν είναι ένα εργαλείο που τάσσεται στην υπηρεσία των κρατών, αλλά μία αυτόνομη ύπαρξη που διακονεί την ανθρωπότητα. Πρέπει όμως πρώτα να αγωνιστούμε για τη βελτίωση του επιπέδου της παρεχόμενης δημόσιας δωρεάν παιδείας, που αποτελεί τον πιο ασφαλή δείκτη κοινωνικότητας και πρόνοιας, από την πλευρά της πολιτείας. Το μόνο στοιχείο αναγκαιότητας των φροντιστηριακών μονάδων που έχω κατανοήσει με την ελάχιστη πείρα μου-είναι και οι ξένες γλώσσες στη μέση βλέπετε…- ήταν η πρόσθετη στήριξη στη μαθησιακή διαδικασία. Η ανικανότητα της δημόσιας εκπαίδευσης και η...σοφία της εξωσχολικής διδασκαλίας είναι απλοϊκή αντιμετώπιση του ζητήματος Η μάχη επομένως δε πρέπει να δοθεί ενάντια στους ισχυρούς του πλανήτη-αυτοί άλλωστε δε θα πάψουν να υπάρχουν-αλλά να ανανεώσουμε την πίστη στη ψυχή του ανθρώπου. 

Θα ήταν ανώφελο να αποπειραθώ να απαριθμήσω το σύνολο των προβλημάτων που ταλανίζουν τις σύγχρονες κοινωνίες. Αλλά αυτό που έχω μάθει είναι πως τα προβλήματα βρίσκονται ακριβώς εκεί για να μας θυμίζουν τις λύσεις…Και για να μιλήσω κλείνοντας με το στόμα του Παπανούτσου «ο άνθρωπος έχει ευθύνη όχι μόνο για όσα πράττει, αλλά για ό,τι,- προπάντων για ό,τι- κάποτε παρέλειψε να πράξει».Σωτηρία από την ευθύνη στα ηθικά όντα όπως είναι ο άνθρωπος δεν υπάρχει. Σε οποιοδήποτε σημείο της φάλαγγας κι αν βρισκόμαστε πρέπει όλοι-κι οι μικροί και οι μεγάλοι-να αναδεχτούμε τις ευθύνες μας.

Σας Ευχαριστώ για το χρόνο σας

Το έγραψα και σε άλλη ανάρτηση ευτυχώς που δεν υπάγομαι πλέον στη μέση εκπαίδευση με τους ανίκανους διορθωτές των εκθέσεων...Θεός παιδιά φυλάξει!!Άρε φίλε μου Μπότσαρη-ναι,ναι απόγονος του Μάρκου,καλά βλέπετε-τί σου έμελε να πάθεις....Για όσους δυσπιτούν προς τη βλακεία αυτών που κρατάν τις τύχες των μαθητών στα χέρια τους ο Βασιλάκης αποτελεί το πιο ζωντανό παράδειγμα!!!Σαράντα ολόκληρα μόρια διαφορά στο μάθημα της Έκφρασης-Έκθεσης(80-40 και δε θυμάμαι τον τρίτο,αλλά μέσο όρο κάπου στο 15 τελικά)....Μετά από αυτό πρέπει να αρχίσουν εκεί στο Υπουργείο να αναθεωρήσουν τον τρόπο εξέτασης...ΈΛΕΟΣ.Και μη νομίζεις πως σε ξέχασα...Ετοιμάζω μία ανάρτηση μόνο δικιά σου!!Την καλημέρα μου..

Μια ευγενική χορηγία της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ



Ανάρτηση που έρχεται από τα...ξένα-γι΄αυτό και η έλλειψη τονισμού.Βάλτε τόνους ρε παιδιά,εκφραζόματε σε μονοτονικό,κι όχι πολυτονικό σύστημα γραφής!Το θέμα βέβαια εντοπίζεται αλλού.Να λοιπόν τί είδα και το αναδημοσιεύω...

20 μηνες μετα το θρυλικο, πλεον, ποστ του Γιωργου Μαργαριτη που αφορουσε τα Σεμιναρια Προσηλυτισμου Πρωτοετων της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ, σημερα στην σχολη μου βρηκα ξεχασμενο κατω απο ενα θρανιο ακομη ενα τετοιο εγγραφο, το οποιο περηφανα σας παρουσιαζω:

[καντε κλικ στις εικονες για μεγεθυνση]

Εγω παλι θα σταθω σε συγκεκριμενα σημεια, πεστε τα και highlights:

"Για να πετυχουμε ομως αυτο που θελουμε, δηλαδη, τις απολυτα επιτυχεις εγγραφες, πρεπει να διασφαλισουμε τοσο, το στοχο της εγγραφης πολυ μεγαλου αριθμου πρωτοετων (ωστε να μην τους γνωριζουν οι αλλες παραταξεις για ενα μεγαλο χρονικο διαστημα), οσο και την ποιοτικη αντιμετωπιση αυτων που εχουμε γραψει".

Για να δουμε λοιπον ποσο καραγκιοζηδες μπορειτε να γινετε για αυτον τον σκοπο...

"Οταν βρουμε καποιον εγγραφομενο και τον πηγαινουμε προς την γραμματεια τον γνωριζουμε και σε αλλους δαπιτες χωρις ομως να ξεχναμε οτι ηρθε για εγγραφη και αυτο που τον ενδιαφερει ειναι να τελειωσει η εγγραφη του".

Σωστα...να μην τους γνωρισει ολους, να μην νιωσει ο πρωτοετης οτι ειναι καποιος;

"Βλεπουμε το ονοματεπωνυμο και προσπαθουμε να το θυμηθουμε οπως επισης και απο ποια πολη ειναι".

Αυτο λεγεται φακελωμα, ετσι το ξερω εγω. Εστω και απο μνημης, αλλα φακελωμα.

"Του εξηγουμε οτι ολο αυτο δεν εχει καμια σχεση με εγγραφη σε παραταξη και οτι εμεις ειμαστε μια ανεξαρτητη φοιτητικη παραταξη που εχει ως στοχο τον φοιτητη [....] και ειμαστε παροντες για να καλυψουμε τα μεγαλα κενα της γραμματειας".

Ε βεβαια ειστε ανεξαρτητη φοιτητικη παραταξη... Μονο τα παπαρια του Καραμανλη και των αλλων βουλευτων γλειφετε... Μονο τα εχετε κανονισμενα με πρυτανεις και προεδρους τμηματων, ωστε να σας αφηνουν να "καλυπτετε τα μεγαλα κενα της γραμματειας". Πειτε οτι οι γραμματεις βαριουνται να κανουν την δουλεια τους και εσεις, προθυμα την κανετε, σε ανταλλαγμα αλλες παροχες...

"Χρησιμοποιουμε παντα ως προσχημα την απλη δικαιολογια "σε λιγες μερες θα βγει το προγραμμα των μαθηματων και αλλα σημαντικα στοιχεια, θες να μου δωσεις το κινητο σου για να σε ενημερωσω;".

Τ'ακουτε πρωτοετεις; Απαντηστε "αστο φιλαρακι, καθε μερα στην σχολη θα ειμαι, θα ενημερωνομαι απο την γραμματεια μονος μου".

"Σε περιπτωση που ο αλλος μας δωσει το δικαιωμα τον καλουμε να ερθει για καφε μαζι μας αμεσως μετα τις εγγραφες".

Εννοειται αμεσως μετα τις εγγραφες. Την ωρα που εχετε το λαβρακι δηλαδη. Να το χασετε;

"Γενικα δειχνουμε στους εγγραφομενους πως ειμαστε μια ωραια παρεα και εχουμε ενα πολυ ωραιο κλιμα".

Φοβερη παρεα ειστε.

"Δεν φευγουμε απο την σχολη πριν δωσουμε στον υπευθυνο μας ολα τα στοιχεια για αυτους που γραψαμε".

Εννοειται, ανεξαρτητοι μου. Γλειψτε και τα παπαρια του υπευθυνου σας.

"Κατα προτιμηση πηγαινουμε ολοι μαζι για καφε και προσπαθουμε να παρουμε μαζι μας τους πρωτοετεις".

Και εκει ακριβως, με τους δαπιτες να ειναι πολλαπλασιοι των πρωτοετων, ειναι που θα γινει ο προσηλυτισμος. Στην αρχη απλα θα φανειτε συμπαθεις, και καλα "και γαμω τα παιδια", που καθε πρωτοετης θα θελει να κανει παρεα μαζι τους.

"Σε περιπτωση που υπαρχει φασαρια μπροστα σε πρωτοετεις εμεις φερομαστε αρκετα εξυπνα, ωστε να εκθεσουμε τον αλλον και να φανουμε τα "καλα παιδια" που θελουμε να βοηθησουμε".

...Μεχρι να γινουν εκλογες εκει γυρω στον Μαρτιο και να φανουν "τα καλα παιδια", ε; Μου το παιζετε και παρθενες, μπασταρδοι.

"Οσο σημαντικη ειναι η περιοδος των εγγραφων, ακομη πιο σημαντικη ειναι η περιοδος μεχρι την εναρξη των μαθηματων, καθως εκεινη την περιοδο ειμαστε ενας απο τους λιγους ανθρωπους που γνωριζει ο πρωτοετης στην σχολη, και διαμορφωνει αποψη για εμας. ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ λοιπον να κανουμε τουλαχιστον καποιες συγκεκριμενες επαφες με τους εγγραφομενους μας τοσο σε προσωπικο επιπεδο οσο και σε επιπεδο οργανωσης:

Θα πρεπει να ενημερωσουμε τον πρωτοετη για ο,τι εχει σχεση με τα μαθηματα και την σχολη (αλλωστε αυτος ειναι ο λογος που πηραμε το κινητο του).

Σωστα, σωστα.

Αν γινεται να υπαρχει μια επαφη με ολους σε προσωπικο επιπεδο και σε επιπεδο παρεας (καφες στην σχολη, φαγητο).

Θα ηταν καλο πριν αρχισουν τα μαθηματα αλλα και τις πρωτες μερες αυτων να γινουν καποιες συγκεντρωσεις με πολλους πρωτοετεις και τα στελεχη μας σε φιλικο κλιμα (φαγητο ολοι μαζι).

Να φανταστω οι καφεδες και τα φαγητα κερασμενα ε; Ε πως, να μην νιωσει και υποχρεωμενος ο πρωτοετης απεναντι στις σκατοφατσες σας;

Καλη αρχη και καλη δυναμη".

Σε ευχαριστουμε ΔΑΠ. Τι θα καναμε χωρις εσενα;


UPDATE

Αυτη η ειδηση αναδημοσιευτηκε επισης:

Στην ελληνικη μπλογκοσφαιρα:

Στο blog "Σκέψεις & Εκμυστηρεύσεις"

Στο blog "ΠΡΕΖΑ TV"
Στο blog του Γιωργου Μαργαριτη
Στο blog του Giant
Στο blog "taxalia"
Στο blog "Στη Γαλαρία"
Στο blog του Ασημώνη
Στο blog "Ράδιο Κατάληψη"
Στο blog "dentnews"
Στο blog "Απεργοσπαστης"
Στο blog "Δεντρο at Κουναβούπολις"
Στο blog "Δίχως Όνομα"
Στο blog "BOUЯI"
Στο blog "OYNAGKI"
Στο blog "Alternative Media"

Σε διαφορα fora:
Στο forum του Athens Indymedia
Στο forum μηχαλογων μηχανικων Α.Π.Θ.
Στο forum της ΔΑΠ Ιατρικης
Στο forum του Πα.Μακ.
Στο forum των ΜΜΕ του Πανεπιστημιου Αθηνων
Στο indy.gr
Στο forum της ΠΑΣΠ ΑΣΟΕΕ-ΟΠΑ
Στο forum της ΔΑΠ ΓΠΑ
Στο ελληνικο forum του Football Manager
Στο forum του περιοδικου Ρεσαλτο

Διακινήθηκε με e-mail:
Από την πρωτοβουλία Γένοβα Ηρακλείου